(ผลงานซีรีส์จาก NETFLIX)
แทโอ
ค่อยคุยกันข้างนอก
คุณเป็นผู้ปกครองของเธอใช่ไหม
โดฮยอน
ทำไมมาอยู่ที่นี่ได้ล่ะ
คือว่า...
ตอนนั้นเธออยู่กับฉัน
- กับนายเหรอ - ฉัน...
บังเอิญไปเจอเขาที่ร้านสะดวกซื้อ ที่เขาทำงานอยู่
เราก็เลยคุยกันนิดหน่อย
แล้ว...
แม่ก็โทรมา
แม่เธอโทรมาหาเหรอ
ช่วยกรอกเอกสารก่อนได้ไหมครับ
ได้ครับ
ฉันต้องกลับไปทำงานแล้ว
ไปเถอะ เดี๋ยวฉันโทรหา
ได้
ไปเถอะ
ฉันโทรหาทำไมไม่รับ
ฉันปิดเสียงไว้ทั้งวัน
ขอบคุณที่มานะ
ตำรวจขอให้ฉันติดต่อผู้ปกครอง นายเป็นคนเดียวที่ฉันนึกออก
ต้องให้เกิดเรื่องก่อน ถึงจะนึกถึงฉันเหรอ
คนที่มาซื้อบ้านของเธอ เล่าทุกอย่างให้ฉันฟังหมดแล้ว
ตอนเธอถูกไล่ออกจากบ้าน และติดต่อแม่ไม่ได้
ไม่นึกถึงฉันบ้างเลยเหรอ
ตอนนั้น...
เธอคิดจะฆ่าตัวตายเหรอ
ฉันจะทำแบบนั้นไปทำไม
ฉันดูเหมือนคนที่...
จะคิดสั้นฆ่าตัวตายหรือไง
ฉันก็แค่...
ก็แค่กลายเป็นแบบนี้ไปน่ะ
เธอบังเอิญไปเดินเล่นบนสะพาน แล้วก็เผอิญโดนตำรวจลากลงมาเหรอ
คิดว่าฉันจะเชื่อเหรอ
ตอนที่ตำรวจโทรมา แล้วพูดชื่อของเธอ...
รู้ไหมว่ามันรู้สึกยังไง
ฉันนึกว่าเกิดเรื่องเลวร้าย...
เชื่อใจฉันมันยากนักเหรอ เธอถึงได้...
ฉันไม่อยากดูน่าสมเพชต่อหน้านาย
เราถือสาเรื่องพวกนั้น ตั้งแต่เมื่อไหร่
ตั้งแต่จำความได้ ฉันก็เป็นคนที่น่าสงสารมาตลอด
แล้วมันทำไมเหรอ
ฉันไม่สบายใจที่เอาแต่พึ่งพานาย อยู่ฝ่ายเดียว
แต่ฉันก็เคยคิดเหมือนกันว่า
ฉันทนขายหน้าได้ถ้าเป็นนาย
ก็เลยตั้งใจจะเล่าทุกอย่าง แล้วย้ายมาอยู่กับนาย
แต่ก็ทำไม่ได้
เพื่อนคนอื่นของนายมาขออยู่บ้านนาย
แล้วฉันจะกล้าขอได้ยังไง
จะทำได้ไงทั้งที่เห็นอยู่ว่า นายเครียดมากขนาดไหน
เธอไม่เหมือนพวกนั้นสักหน่อย
เพราะแบบนี้ ฉันก็เลยไม่บอกไง
ฉันไม่อยากกลายเป็นภาระของนาย
ฉันยอมรับก็ได้ ฉันเองก็อวดเก่งไปหน่อย
ฉันอยากจะจัดการเอง โดยไม่ต้องให้ใครช่วย
แล้วมันผิดหรือไง
ทำไมต้องโยนความผิดทั้งหมด มาให้ฉันด้วย
นี่
ไม่เอาน่า ไม่ยุติธรรมเลยนะ
ขอโทษที่สมองช้านะ
ฉันน่าจะรู้ว่ามีอะไรผิดปกติ
นายจะขอโทษทำไม
นายไม่ได้ทำให้ครอบครัวฉัน ล้มละลายสักหน่อย
ยังไงเราก็เป็นเพื่อนรักกันนี่
ฉันน่าจะใส่ใจเธอให้มากกว่านี้
อย่าพูดอย่างนั้น
เธอก็ต้องขอโทษฉันเหมือนกัน
เรื่องอะไร
เธอปิดบังฉัน
แล้วก็ไม่ให้โอกาสฉัน
ช่วยเธอตอนที่ลำบากที่สุด
ฉันน้อยใจนะ รู้ไหม
ขอโทษ
อย่าอวดเก่งเวลาอยู่กับฉันอีกนะ
อย่าเกรงใจเวลาอยู่กับฉัน
อือ
นี่ แจ็กเกตฉัน...
เอาไปเลย
(หัวใจว้าวุ่น)
โอ้โฮ
ปกติเวลาผู้หญิงใส่เสื้อผู้ชาย
จะดูโคร่งเกินไป
แต่เธอใส่แล้วพอดีเป๊ะเลย
สงสัยเพราะเธอไหล่กว้าง
ดึกแล้ว รีบนอนเถอะ
จริงๆ ฉันนอนโซฟาก็ได้นะ
แค่วันนี้เท่านั้นแหละ
ว่าแต่ แม่ของเธอว่ายังไงบ้าง ท่านบอกว่าจะกลับมาเมื่อไหร่
ไว้จะเล่าให้ฟังวันหลัง
โอเค
แล้วแต่ เธอไปนอนเถอะ
ราตรีสวัสดิ์
ถึงบ้านหรือยัง
ถึงนานแล้ว
ซงอีเข้านอนแล้ว เดี๋ยวฉันก็จะไปนอนบ้าง
เหรอ
เมื่อกี้วุ่นๆ อยู่เลยไม่ทันได้ถาม
ทำไมไปอยู่ที่สถานีตำรวจได้ล่ะ
กะดึกมีเรื่องสารพัด ครั้งนี้ไม่ใช่ครั้งแรกหรอก
วันนี้ก็เหมือนกัน ฉันบังเอิญเจอเธอเข้าพอดี
อ๋อ
แค่นี้ก่อนนะ พักผ่อนเถอะ
โอเค ไว้ค่อยคุยกัน
อือ
ว่าแล้วเชียว
เห็นขนกระเป๋าเดินทางใบเบ้อเริ่มมา ก็เดาไม่ยากแล้ว
เห็นกระเป๋าเธอด้วยเหรอ
- ไม่เห็นเหรอ เธอเห็นใช่ไหม - อือ
- มีฉันคนเดียวที่ไม่เห็นเหรอ - แบบนี้ก็แปลว่า...
บ้านของนายจะมีผู้อาศัยเพิ่มสามคน
สามคนบ้านนายสิ
ถ้าให้เลือกแค่คนเดียว ฉันจะเลือกซงอีโดยไม่ต้องคิดเลย
เป็นแฟนกันเหรอ
- นี่ - นี่
แล้วมันเพราะอะไรกัน
ทำไมเธออยู่ได้ แต่ฉันอยู่ไม่ได้
เพราะว่าเธอ...
ให้ตาย
แม่ฉันหนีไปกลางดึก
แม่บอกว่าไม่คิดจะกลับมาที่โซลแล้ว
ทั้งๆ ที่รู้ว่าฉันไม่มีที่ไป
เพราะชีวิตของแม่เองสำคัญกว่า
บ้านของฉันถูกขายไป แล้วเจ้าของใหม่ก็ย้ายมาอยู่แล้ว
เงินเดือนของฉันยังไม่ออก
ตอนนี้ก็เลยถังแตก เล่าให้ฟังไว้เผื่ออยากรู้กัน
ถ้าอยากฟังอีก ฉันเล่าต่อได้นะ
ไม่ต้อง แค่นี้ก็พอแล้ว
- ไม่เป็นไร ไม่ต้องหรอก - ใช่
- เธอสองคนก็ไม่มีที่ไปใช่ไหม - ใช่
เอาอย่างนี้ดีไหม
ถึงจะทำไม่ได้ทั้งสามมื้อ แต่ฉันจะช่วยทำอาหารให้
- เธอสองคนช่วยทำความสะอาด - ฉันเหรอ
- เขาเนี่ยนะ - พูดเรื่องอะไรกัน
นายจะไล่สองคนนี้ออกไปเหรอ
อยู่ๆ มาถาม ยังตอบไม่ได้หรอก แต่ว่า...
พวกเรามีจิตสำนึก ไม่คิดเอาเปรียบคนอื่นใช่ไหมล่ะ
- แน่นอนอยู่แล้ว - ใช่
นี่ คิดจะมาอยู่บ้านฉันจริงๆ เหรอ
เราอย่าทำตัวเป็นภาระให้แทโอกันเลยนะ
- อือ - อือ
หวังว่าเราสี่คนจะเข้ากันได้ดีนะ
ใครมาแต่เช้าเลย
นั่งนี่แหละ เดี๋ยวฉันไปดูให้
ใครเหรอ
โดฮยอน
ซอโดฮยอนเหรอ มาทำอะไรแต่เช้า
คงมาเรื่องกระเป๋าของฉัน ไปเปิดประตูก่อนนะ
โดฮยอน
- หลับสบายไหม - อือ
ขนกระเป๋ามาให้ฉันสินะ
ซ่อมง่ายมาก
ขอบใจนะ
ฉันติดค้างนายหลายเรื่องเลย
ว่าแต่ เมื่อคืน นายไปที่สถานีตำรวจทำไม
แล้วเธอล่ะ ไปโผล่ที่นั่นได้ยังไง
เข้าใจผิดกันนิดหน่อยน่ะ
มันน่าอาย อย่าถามเลย
นายล่ะ
เพราะเธอไม่กลับมา
ฉันโทรไปถาม ที่สถานีตำรวจแถวนั้นก็เลยรู้เรื่อง
ฉันบอกแทโอว่าไปที่สถานีตำรวจ เพราะเรื่องที่ร้าน
แล้วก็ไปเจอเธอที่นั่นพอดี
ที่โกหกไป เพราะไม่อยากให้เธอลำบาก
ขอบใจนะ เข้ามากินมื้อเช้าด้วยกันก่อนสิ
ไม่เป็นไร ฉันต้องไปแล้ว
โอเค เจอกันที่มหาวิทยาลัยนะ
ฉันช่วย
ไว้เจอกันนะ
เมื่อกี้นี้ หัวใจเต้นแรงเหรอ
อย่าเพิ่งกด ใกล้จะลงแล้วค่อยกด
โทษที เพิ่งเคยนั่งครั้งแรกก็เลยไม่รู้
โอ้โฮ เธอคงรวยมากสินะ ถึงไม่เคยนั่งรถเมล์เลย
มาเป็นเพื่อนกันเถอะ
เราจะไปไหนกันเหรอ
- หาเงิน - เงินเหรอ
เธอซุ่มซ่ามมาก ทิ้งไว้ที่บ้านคนเดียวแล้วไม่สบายใจ
ก็เลยพามาด้วยกัน
ฉันต้องไปทำงานพิเศษ พวกเขาบอกให้พาเพื่อนไปด้วยได้
งานพิเศษเหรอ
ฉันจะตั้งใจทำเต็มที่เลย
- งานแบบไหนเหรอ - ตัวประกอบฉาก เดี๋ยวไปถึงก็รู้เอง
"ตัวประกอบ" เหรอ
ชิ้นนี้ แล้วก็ชิ้นนี้
ชิ้นนี้ด้วยดีไหม
ขออย่างละชิ้นได้ไหมครับ
- ได้ค่ะ - อย่างล่ะชิ้นเลยเหรอ
ฉันไม่รู้ว่าเธอชอบแบบไหน
แล้วเพื่อนคนนั้น ตกลงจะอยู่บ้านนายไปก่อนไหม
ไม่ใช่แค่คนเดียวแล้ว มาสามเลย
แค่คิดว่าจะต้องรับมือสามคนนั้น ก็ขยาดแล้ว
ถ้านายทะเลาะกับพ่อขึ้นมา ไม่ต้องคิดจะมาบ้านฉันเลยนะ
ไม่มีห้องเหลือแล้ว
นายสนิทกับเธอมากเหรอ
ซงอีน่ะเหรอ
เธอเหมือนคนในครอบครัว เรารู้จักกันมานานมากแล้ว
แต่ชีวิตของเธอวุ่นวายมาก
ฉันอยากให้เธอมีแฟนสักที จะเป็นใครก็ได้
เดี๋ยวฉันก็มีแฟนแล้ว คอยดูแลเธอเหมือนเมื่อก่อนไม่ได้
ขนมที่สั่งได้แล้วค่ะ
ขอบคุณครับ
นี่ ยังไม่ทันรู้จักกันดีเลย ทำไมทุ่มขนาดนี้
ทำแบบนี้ จะได้รู้จักเธอให้มากขึ้นยังไงล่ะ
ฉันจะบอกให้นะว่าของแบบนี้...
(แคมปัสแนอิล รยูเซฮยอน)
ผู้หญิงคนนี้แหละ
"ชื่อ
รยูเซฮยอน
เอกศิลปะ เข้าเรียนปี 2013
นักศึกษาชาวเกาหลีคนแรกที่ได้ร่วม ออกแบบกราฟิก
ให้สตูดิโอต่างประเทศ ในฐานะเด็กฝึกงาน"
ไม่ธรรมดาจริงๆ
ไปอเมริกามาเหรอ
อังกฤษ บริษัทโปรดักชั่นที่ลอนดอน
เข้ามาตั้งแต่เมื่อไหร่
เมื่อกี้
"เธอท่องเที่ยวไปทั่วโลก กับคุณพ่อที่เป็นช่างภาพ
พูดได้สามภาษา คล่องทั้งภาษาอังกฤษและสเปน"
โอ้โฮ เธอนี่เก่งเกินคนจริงๆ
"เธอ" เหรอ
ฉันไม่อยากเรียกว่าพี่น่ะ
ไม่ใช่ว่าฉันไม่เคารพรุ่นพี่นะ
แต่อยากให้เธอมองฉัน เป็นผู้ชายคนหนึ่ง
เมื่อกี้หัวเราะใช่ไหม ต่อไปขอเรียกชื่อเฉยๆ นะ
ยังไงนายก็เข้าชมรมไม่ได้
ทำไมล่ะ
อยากเข้าชมรมนี้ต้องตั้งใจจริง
- ต้องสละเวลาเยอะมากด้วย - ฉันมีเวลาเหลือเฟือ
นายฝันอยากทำหนังเหรอ
ฝันเหรอ
ตอนนี้...
ฉันยังไม่มีความฝันเลย
เห็นไหม นายไม่พร้อมจะเข้าชมรมนี้
ไม่ได้การล่ะ
คงต้องให้สินบนแล้ว
สินบนเหรอ
ฉันแวะซื้อก่อนมา
- น่ากินใช่ไหม - ใช่
ชิ้นไหนดี
ชิ้นนี้ไหม
อือ
นี่ครับ
สวยมากเลย
(ร้านสะดวกซื้อ)
โดฮยอน
ยังไม่ได้กินข้าวเที่ยงเหรอ
เราเข้ากะคาบเกี่ยวพักเที่ยงแบบนี้ แย่เนอะ
ก็จริง
ไปกินข้าวด้วยกันเถอะ
แต่คงอีกนานกว่าจะมีโต๊ะว่าง
มีที่หนึ่งให้เราไปกินข้าวได้ อยากลองไปไหม
โอ้โฮ วิวสวยจังเลย
ไม่ยักรู้ว่ามหาวิทยาลัยเรา มีที่แบบนี้ด้วย
ว่าแต่ตรงนี้อนุญาตให้คน ขึ้นมาได้เหรอ
ไม่อนุญาตอยู่แล้ว
เอ้านี่
(ข้างกล่องพุลโกกิ)
- มือไปโดนอะไรมา - มือเหรอ
อ๋อ เด็กสถาปัตย์ มือเป็นแผลกันทุกคนแหละ
เลี่ยงไม่ได้น่ะเวลาทำโปรเจกต์
โปรเจกต์เหรอ
ทั้งตัด ทั้งแปะ ลงทุนลงแรงสารพัด
เวลาคนนึกถึงเอกสถาปัตย์
จะนึกถึงภาพสวยหรูเหมือนในหนัง เรื่อง "รักแรกในความทรงจำ"
ของจริงไม่ใช่เลย
เด็กสถาปัตย์ยังพูดเล่นกันเอง
ว่าพวกเราอยู่เอกกรรมกรต่างหาก
ขอโทษที นายคงเบื่อแย่แล้ว
ทุกเรื่องที่เธอเล่า น่าสนใจหมดนั่นแหละ
เคยพาคนอื่นขึ้นมาบนนี้ไหม
อือ
โกหกใช่ไหม
รู้ทันอีก
ฉันว่านายตลกดี
จริงเหรอ ไม่เคยมีใครบอกแบบนั้นเลย
ฉันคงเป็นคนแรกที่สังเกตมั้ง
คงอย่างนั้น
- กินเถอะ - อือ
เธออยู่แถวไหน เดี๋ยวฉันไปส่ง
มีรถด้วยเหรอ
มีสิ
ฉันไม่เคยนั่งมอเตอร์ไซค์นะ
สนุกนะ ถ้าเธอกลัวฉันจะขับช้าๆ
จะขับช้าให้หมดสนุกทำไมล่ะ
ไปสิ
ว้าว
คุณสองคนเชิญทางนั้นนะครับ
- สวัสดีครับ - นั่งตรงนี้เลยครับ
นายกับเพื่อน ตรงไหนดี
- ตรงนี้ - ตรงนี้นะครับ
ใช่
เชิญทางนั้นครับ
นักแสดงทุกคนเตรียมพร้อมนะครับ
- ค่ะ - ครับ
ไม่ต้องตื่นเต้นนะครับ คุยกันไปตามปกติ
ถ้าทุกอย่างพร้อม จะเริ่มถ่ายแล้วนะครับ
ไม่มีอะไรมาก
พอผู้กำกับพูดว่า "พร้อม แอ็กชั่น"
เธอกับฉันก็แค่กินไปตามปกติ
ตามปกติเหรอ
ใช่ เคยกินยังไงก็กินอย่างนั้น
เข้าใจแล้ว ฉันทำได้
ซีนที่ 27 คัตที่ 24 เทคหนึ่ง
เอาล่ะ ทุกคนพร้อม แอ็กชั่น
ที่บอกว่าอยากเลิก คุณพูดจริงเหรอ
ใช่ค่ะ
ฉันลืมที่แม่คุณดูถูกฉันไว้ไม่ได้เลย
ผมขอโทษคุณไปตั้งกี่ครั้งแล้ว
ขอโทษๆ คุณทำได้แค่ขอโทษใช่ไหม
คัต
โต๊ะนั้นหยิบผ้าเช็ดปากขึ้นมาทำไม
ขอโทษครับ
ให้ตายเถอะ นักแสดงเล่นดีแล้วแท้ๆ
- ขอโทษครับ - ให้ตาย
ขอโทษครับ
- เทคเมื่อกี้ดีแล้วเชียว - ขอโทษครับ
นี่ ฉันบอกให้กินปกติไง
ก็ปกติฉันกินแบบนี้
หา
จีอึน
เดี๋ยว คิมจีอึน
ปล่อย ฉันไม่มีอะไรจะพูดกับคุณ
จะทิ้งผมจริงๆ เหรอ
ถ้าคุณไป
เราจบกัน
คัต
คราวนี้อะไรอีก
ขอโทษจริงๆ ครับ
ขอโทษครับๆ
นี่ เป็นอะไรของเธอ
เดินเหมือนที่เดินปกติสิ
ฉันจำไม่ได้ว่าปกติเดินยังไง
หา
เธอจงใจใช่ไหม
- คิดจะก่อกวนเหรอ - เปล่านะคะ
แค่กินมันยากมากเหรอ เดินเฉยๆ มันยากหรือไง
ง่ายครับ
ง่ายมากด้วยครับ
คนมีตั้งเยอะ ทำไมต้องพาคนไม่มีสมองมาด้วยนะ
โธ่ พี่
อย่าถือสาเลยครับ
ครั้งแรกใครๆ ก็ทำตัวไม่ถูกทั้งนั้น
อะไรนะ ทำตัวไม่ถูกเหรอ
นี่
ฉันเป็นเพื่อนนายเหรอ
- ไม่ครับ - เพื่อนเล่นเหรอ
- ไม่ครับ - นี่คุณ
คุณตีเขาทำไม...
หยุดเลย
ผมต้องขอโทษจริงๆ ครับ
ผมจะไม่รับค่าจ้างวันนี้ครับ
แล้วก็
ถ้าครั้งหน้ามีงานด่วน แล้วต้องการตัวผม
ผมจะทำให้ฟรีเลย
ให้ตาย
ทำไมฉันต้องมาเจอพวกบื้อนี่ด้วย
ไปให้พ้นหน้าฉันเลย
ครับผม ขอโทษด้วยครับ โชคดีนะครับ
ขอโทษครับ
ไม่เป็นไรนะ
ฉันขอโทษนะ
- ฉันนี่โง่จริงๆ เลย - ไม่เป็นไร
- ครั้งแรก... - ฉันมันโง่
จริงๆ เลย
ฉันนึกว่าเธอเป็นราชินีเอลิซาเบธ อะไรพวกนั้นซะอีก
ทำท่าแบบนั้นได้ยังไง
- เชื่อเขาเลย - ไม่รู้สิ
ทำไปทำไมนะ
ช่างมันเถอะ
ลืมไปซะ โอเคไหม ลุกขึ้นเถอะ
นายใจเย็นแบบนี้ได้ยังไง
- หมายถึงอะไร - เมื่อกี้
ตอนผู้ชายคนนั้นตะคอกใส่
แล้วก็เอามือมาทิ่มตรงนี้ นายไม่โมโหเลยสักนิด
เพราะโมโหไปก็ไม่มีอะไรดีขึ้นไงล่ะ
ในสถานการณ์แบบนี้นะ
ยอมๆ แล้วขอโทษไปน่ะดีที่สุดแล้ว
อย่าให้ความอวดเก่งมันชนะเธอได้
พ่ายแพ้ให้อารมณ์ชั่ววูบ มีแต่จะเสียกับเสีย
นี่แหละที่ฉันต้องการ
ฉันต้องตัดสินใจเองให้เป็น
ไม่ว่าจะในสถานการณ์ไหน ฉันก็ต้องรู้จักตัดสินใจ
จากนี้ฉันจะติดตามนายไปทุกที่
หา
แค่อยู่ใกล้ๆ นาย ฉันก็คงจะได้เรียนรู้อะไรมากมาย
นายไม่ว่าอะไรใช่ไหม
ก็...
ไม่เคยมีใครบอกว่า จะเรียนรู้อะไรจากฉันได้เลย
ชีวิตนั้นเต็มไปด้วยเรื่องน่าพิศวง
ได้เลย จะเสียหายอะไร
ชักหิวขึ้นมาแล้วสิ ไปหาอะไรกินไหม
ตอนออกมารีบมาก
- ก็เลยลืมพกเงินมา - ไม่ต้องห่วง
โอ้ มายก็อด
ฉันขอค่าชั่วโมงมาล่วงหน้าแล้ว
ไม่ได้ทำอะไรก็ได้เงินด้วยเหรอ
ชีวิตนั้นงดงาม
นายนี่สุดยอดไปเลย
รีบเผ่นก่อนที่พวกนั้นจะรู้ดีกว่า
วิ่งเลยนะ
นี่ รอด้วย
ส่งฉันตรงนี้แหละ
บ้านอยู่ไหน เดี๋ยวขับไปส่งหน้าบ้านเลย
ฉันไม่ได้สนิทกับนาย ถึงขั้นจะบอกที่อยู่นะ
ไม่เป็นไร ค่อยเป็นค่อยไปก็ได้
วันนี้สนุกดี
ถ้ากำหนดวันสัมภาษณ์ได้แล้ว ฉันจะบอกให้รู้นะ
แล้วเจอกัน
อือ
ไง เพื่อนรัก กลับมาแล้วเหรอ
นายนี่ทำตัวตามสบาย ในบ้านคนอื่นเก่งเหลือเกินนะ
โธ่ พูดเหมือนคนอื่นคนไกล เราเป็นครอบครัวเดียวกันนะ
เออ แทโอ ฉันจะยื่นใบสมัครคัดตัว ขอกรอกเบอร์นายได้ไหม
หา
นายก็รู้ว่าฉันไม่มีมือถือ
กะว่าจะให้เบอร์นายไป พวกเขาจะได้ส่งผลมาได้
เดี๋ยวก่อนสิ
ช่วยหน่อยเถอะนะ
แล้วก็หมั่นเช็กข้อความด้วย รักนะ เพื่อนยาก
- รักนะ - นายนี่มันน่ารำคาญชะมัด
เก่งมาก นั่นแหละ
ไง
เราจะเป็นเพื่อนร่วมห้องกันแล้ว เธอคงไม่ติดขัดอะไรนะ
ฉันสิต้องเป็นคนพูด
ฉันไม่เคยนอนห้องเดียวกับใครมาก่อน
ถ้าทำอะไรผิดไป บอกได้ทันทีเลยนะ
ครั้งแรกของฉันเหมือนกัน
จริงสิ มีนิสัยตอนนอนหรือเปล่า ฉันเป็นคนตื่นง่ายมาก
ไม่มีๆ เรื่องนั้นไม่ต้องห่วงเลย
ไปทำอะไรตรงนั้น
ลี้ภัย
การินกรนเป็นม้าเลย ฉันจะรอให้เงียบก่อนค่อยเข้าไป
นี่ น่าจะอัดเสียงไว้แกล้งทีหลังนะ
คิดได้แต่แบบนั้นเหรอ นายนี่โตแต่ตัวจริงๆ
จริงสิ นัดบอดเป็นยังไงบ้าง
- ได้เจอกันอีกไหม - เจอไหมเหรอ
เจอสิ เหมือนพรหมลิขิตเลย
อะไรกัน
พิลึกคนจริงๆ เขาพังนัดบอดคนอื่นเละเลย
นี่ พูดดีๆ อย่าหาว่าเขาพิลึกนะ
ว่ากันตามจริง
คนผิดคือฉัน เขาไม่ได้พังนัดบอดของฉันสักหน่อย
แหม เข้าข้างกันแล้วเหรอ
นายจะเข้าชมรมเดียวกับเขาจริงๆ เหรอ
ใช่ ที่จริง เขาเป็นคนก่อตั้งชมรมเลยนะ
เคยชนะรางวัลใหญ่ๆ มาตั้งเยอะ
ฉันก็เคยชนะมาหลายรางวัลเหมือนกัน
ที่น่าสนใจยิ่งกว่านั้นนะ บ้านของเขาอยู่แถวนี้เอง
จริงเหรอ
น่าสนใจดี ไม่เถียง
ฉันฝันมาตลอด
ว่าอยากเจอสาวสวยสักคน
เธอคนนี้ไม่ใช่แค่สวยแต่ยังเท่สุดๆ
ถ้าคบกันราบรื่นดี แนะนำฉันให้เธอรู้จักด้วยสิ
ฉันอยากเห็นกับตาว่า รสนิยมผู้หญิงของนายห่วยแค่ไหน
ฉันสงสารเธอนะ
ทำไม
มาตรฐานหนุ่มๆ ของเธอคงสูงลิ่ว
เพราะดันมีเพื่อนผู้ชาย ที่เพียบพร้อมอย่างฉัน
ที่เธอโสดมาทั้งชีวิตเนี่ย
ฉันเองก็มีส่วนผิด
ทั้งหมดคงเป็นเพราะฉันเอง ดื่มเถอะ
เอาเถอะ
ฉันทนฟังนายพล่าม เพราะฉันไม่ต้องจ่ายค่าเช่า
ยุนแทโอ
ขอบใจมากนะ
พอลองมานึกดูแล้ว ฉันยังไม่เคยขอบคุณนายจริงจังเลย
ถ้ารู้ตัวก็ดีกับฉันให้มากๆ
พรุ่งนี้กลับช้าไหม ฉันจะทำของอร่อยๆ ให้กิน
พรุ่งนี้ฉันจะไปกินมื้อค่ำ ที่บ้านพ่อแม่
เวลาพูดอะไรก็ระวังหน่อยนะ
"ฉันจะทำของอร่อยๆ ให้กิน"
เดี๋ยวคนอื่นก็คิดว่า เราเป็นคู่รักที่อยู่ก่อนแต่งหรอก
รู้แล้ว ฉันจะระวัง
ฉันไม่ตัดโอกาสแต่งงานของตัวเองหรอก
ซงอี
ยังคิดว่าตัวเอง จะได้แต่งงานอยู่อีกเหรอ
นายเป็นห่วงฉันมากขนาดนี้ ซึ้งใจจัง
นี่
มานี่เลย
เธอตายแน่
เจอนี่หน่อยเป็นไง
- แสบตา - เป็นอะไรหรือเปล่า
แสบตามากเลย
ขอโทษ ฉัน...
สอบกลางภาค
จะให้ทำงานกลุ่มแทนการสอบ
โจทย์คือการปรับเปลี่ยนพื้นที่ ที่อยู่อาศัยในอนาคต
เวลานำเสนอประมาณสิบนาที
หัวหน้าของแต่ละกลุ่ม
อีเมลหัวข้อและสรุปเนื้อหา มาให้ผมภายในสัปดาห์หน้า
คนที่เป็นหัวหน้ากลุ่ม จะได้คะแนนพิเศษด้วย
วันนี้พอแค่นี้ครับ เลิกเรียนได้
- ขอบคุณค่ะ - ขอบคุณครับ
เราต้องหาคนเพิ่มอีกสามคนถึงจะครบ
ฉันมีเพื่อนคณะศิลปกรรม ที่เรียนวิชานี้ด้วย
- เขาทำสไลด์เก่งมาก - ชอบตรงเป็นเด็กศิลปกรรมนี่แหละ
รุ่นพี่คะ
เครื่องดื่มมาแล้ว
- ขอบคุณค่ะ - ฉันเลี้ยงเอง
ขอบคุณ
เรามาแลกเบอร์กันก่อน แล้วตกลงว่าอาทิตย์นี้
จะเจอกันวันไหน
ฉันจะตั้งกรุ๊ปแช็ต
จะได้เลือกหัวหน้ากลุ่ม แล้วก็หัวข้อที่จะทำ โอเคไหม
- ค่ะ - ครับ
ชื่ออะไรเหรอ
ฮันซงอีค่ะ
ฮันซงอี
ฉันชื่อรยูเซฮยอนนะ
รยูเซฮยอน
ไม่รู้ว่าเธอลงเรียนวิชาเดียวกัน
ตอนนี้อยู่ที่ไหน
ฉันพักอยู่บ้านเพื่อนค่ะ
อ๋อ เกาะเพื่อนกินนี่เอง
ค่ะ จะว่าอย่างนั้นก็ได้
เซฮยอน
ฉันมีธุระ ต้องไปแล้วล่ะ
ขอกลับก่อนนะ
รถสวยเชียว แฟนเหรอ
แค่หนุ่มคนหนึ่งในสต๊อก
เซฮยอนไม่คบใครจริงจัง
คุณซงอี
คะ
ช่วยหาหนังสือตามรายการนี้ได้ไหม
เป็นหนังสือที่ต้องโละทิ้ง
ได้ค่ะ
โดฮยอน
เล่มนี้เหรอ
อือ พวกนั้นด้วย
- หมดเลยเหรอ - อือ
- รับไป - ขอบใจนะ
เธอน่าจะต้องใช้
ขอบใจนะ
แถวนี้น่าจะหมดแล้ว
เดี๋ยวฉันขนไปให้
เชิญเลย แทโอ
ครับ
สบายดีไหมครับ
ไวน์ชั้นเลิศจากฝรั่งเศสเลยนะ แต่ละปีผลิตแค่ 500 ขวดเท่านั้น
ค่อยๆ จิบลิ้มรสชาติไป
เดี๋ยวผมต้องขี่สกู๊ตเตอร์กลับ ดื่มไม่ได้ครับ
สกู๊ตเตอร์คันจิ๋ว ไม่ใช่มอเตอร์ไซค์เหรอ แมนๆ หน่อยสิ
ถ้าพ่อจะซื้อรถให้ ผมก็ยินดีรับนะ
ผมขอสักแก้วได้ไหม
ไว้เข้ามหาวิทยาลัยได้ก่อนนะ
ดูจากเกรดของเขาแล้ว ฝันไกลไปหรือเปล่า
เกรดของผมคราวนี้ตกฮวบเลย
จริงเหรอ
หยิกผมทำไม
หน้าแกดูซูบลงไปเยอะเลยนะ
พักนี้ดื่มหนักใช่ไหม
ดื่มที่ไหนกันครับ
ผมอ่านหนังสือโต้รุ่งต่างหาก
ศึกษาเรื่องผู้หญิงเหรอ
ผู้หญิงที่ไหนกัน
แกมีเพื่อนสนิทชื่อซงอีใช่ไหม
ซงอีทำไมเหรอครับ
แม่ของเธอหนีไปกลางดึกไม่ใช่เหรอ
รู้เรื่องแม่ซงอีหนีไปได้ยังไงครับ
จะไม่รู้ได้ยังไง
แม่ของเขาเคยเช่าที่ในตึกของพ่อแก เปิดร้านขายคิมบับ
ไม่จ่ายค่าเช่าตั้งหลายเดือน
หยุดพูดเรื่องนั้นได้แล้ว กินไม่ลง
คนที่เสียหายไม่ได้มีแค่เรานะ
หนึ่งวันก่อนที่แม่คนนี้จะหนี
เขายืมเงินคนแถวนั้นไปทั่ว
มีเรื่องผู้ชายด้วยค่ะ
จริงเหรอ
แม่ไม่รู้สักหน่อยว่าจริงไหม
อย่าพูดไปเรื่อยสิครับ
แทโอ
ฉันจะกุเรื่องขึ้นมาทำไม
มีหลายคนเคยเห็นเธออยู่กับผู้ชายนะ
ฉันไม่รู้ว่าเขาเป็นใคร ทำงานอะไร
แต่ชาวบ้านลือกันว่า หล่อนหลงเขาหัวปักหัวปำเลย
แม่อย่าบอกให้ซงอีรู้นะครับ
อายุ 23 ถือว่าโตพอแล้ว
นั่นเป็นชะตาของเธอ โบราณว่ากรรมตกทอดถึงลูกหลาน
อย่างน้อยก็น่าจะรู้ไว้ ว่าแม่ติดหนี้เราอยู่
แต่ว่านะ
มีทางทวงเงินคืนบ้างไหม
พ่อ
พูดเหมือนพวกปล่อยเงินกู้ นอกระบบไปได้
อย่าพูดเรื่องเงินกับซงอีนะครับ
- ผมจะจัดการเอง - หาว่าฉันเป็นเจ้าหนี้โหดได้ยังไง
แบบนี้ไงถึงไม่ควรให้ คนที่เดือดร้อนเรื่องเงินยืมเงิน
ฉันโดนด่าทั้งที่เป็นเหยื่อ
(มินอา)
ว่าไง มินอา
ซงอี ทำอะไรอยู่
ฉันเหรอ
ทำการบ้าน
ยากมากเลย
ฉันจะโทรมาถามว่าอยากไปนัดบอดไหม
นัดบอดเหรอ
หนุ่มคณะพลศึกษา เป็นนักกีฬาฮอกกี้น้ำแข็งด้วย
แค่ฟังก็รู้ว่าแซ่บใช่ไหม
นักกีฬาฮอกกี้น้ำแข็งเหรอ เท่ไม่เบาเลยนะ
ว่ายังไง จะไปไหม
ฉันอยากรู้มาตลอดเลยว่าคบกับนักกีฬา ฮอกกี้น้ำแข็งจะเป็นยังไง
ประกาศให้โลกรู้ไปเลยสิ
ขอผ่านดีกว่า
นี่ ถ้าฉันไม่มีแฟนคงไปเองแล้ว
โอกาสดีๆ แบบนี้ ปล่อยให้หลุดมือไปได้ยังไง
ฉันเหมือนจะมีผู้ชายที่ชอบแล้ว
อะไรนะ จริงเหรอ ไม่เห็นเคยเล่าให้ฟังเลย
ฉันเพิ่งเจอเรื่องหนักๆ มา
เขาช่วยฉันไว้เยอะเลย
รู้ตัวอีกทีก็ชอบเขาไปแล้ว
ไม่ทันตั้งตัวเลย
ตายแล้ว หลงเขาใหญ่เลยนะ
คงอย่างนั้น ฉันชอบเขามากเลย
เลิกคิดถึงเขาไม่ได้เลย
เวลาที่อยู่ด้วยกัน
ก็ประหม่าไปหมด
อะไรกัน รีบบอกมาเลยว่าใคร
ไว้จะบอกวันหลัง
บริษัทที่เธอยื่นเรื่องขอฝึกงาน ตอบกลับมาหรือยัง
ไม่ต้องเปลี่ยนเรื่องเลย บอกมาว่าใคร
ไว้คืบหน้าแล้วฉันจะบอก...
อ้าว อะไรกัน
เสียงออกลำโพงมาตลอดเลยเหรอ
หยุดการเชื่อมต่อกับโทรศัพท์
บอกมาสิ ฉันฟังอยู่
ฮัลโหล
ฮันซงอี
เดี๋ยวฉันโทรกลับนะ
แทโอ
หา
ได้ยินหมดเลยเหรอ
คำบรรยายโดย: มนฐิตา เฉื่อยทอง